Κυριακή, 7 Ιουνίου 2009

σαν σε όνειρο...


επιτέλους ηρέμησα μέσα μου..
χάρη σε σένα Μ.
σε ευχαριστώ μέσα από τα βάθη της ψυχής μου που ήρθες χθές
και με κράτησες αγκαλιά...

κανείς δεν το χε κάνει εδώ και πολύ καιρό
και το χρειαζόμουν.
Σε ευχαριστώ.

3 σχόλια:

το κορίτσι που ήθελε πολλά είπε...

Εγώ χτες χάρη στη Ρ. βρήκα την ηρεμία μου δευτερόλεπτα αφού την είχα χάσει. Είναι πολύ ωραία να σου λέει κάποιος "έλα να σου πω" και να κάθεται και να σου λέει όλα όσα έχεις ανάγκη να ακούσεις για να βάλεις μυαλό :)

να κανονίσουμε τον καφέ ε?? :)

xipissa είπε...

;)

oneiroparmenh είπε...

Δεν υπάρχει τίποτα πιο θεραπευτικό, πιο λυτρωτικό, πιο βαθύ από μια αγκαλιά...