Ακόμη μια βραδιά, έξω με φίλους-μαλάκες- ο καθένας στον κόσμο του και ο καθένας με τις καύλες του.
βεβιασμένα γέλια και ανούσιες κουβεντούλες ίσα ίσα για να δείξουμε ότι είμαστε καλά και να μη χαλάσουμε τη παρέα.
Ακόμη μια βραδία που θα γυρίσουμε ξημερώματα. Ακόμη μια βραδιά που θα πιούμε όλα τα λεφτά μας.
Τουλάχιστον κυλάει η βραδιά άνετα.. Σχεδόν ανώδυνα.
βεβιασμένα γέλια και ανούσιες κουβεντούλες ίσα ίσα για να δείξουμε ότι είμαστε καλά και να μη χαλάσουμε τη παρέα.
Ακόμη μια βραδία που θα γυρίσουμε ξημερώματα. Ακόμη μια βραδιά που θα πιούμε όλα τα λεφτά μας.
Τουλάχιστον κυλάει η βραδιά άνετα.. Σχεδόν ανώδυνα.
4 σχόλια:
Είναι τα ανώδυνα ευκολότερα κι ακίνδυνα...
Γι' αυτό όλοι τα κυνηγούν...
Κι όταν αποζητάς κάτι αληθινό φαίνεσαι και παράξενος... Πολλά ζητάς στην τελική...
Καλησπέρες...
Δε μπορείς να φανταστείς πόσα πολλά ζητάω. Και ουσιαστικά. Γι' αυτό μου φαίνονται όλα ανούσια, ανώδυνα και ακίνδυνα.
Όσο για το παράξενος...
-"Μα γιατί είσαι στραβωμένη?? Μα γιατί δεν έρχεσαι μαζί μας?? Μα γιατί δε γουστάρεις τα καινούρια παιδια που γνωρίσαμε-και-μιλάνε-μόνο-για-τα-κατορθωματά-τους?? Είναι πολύ καλοί, αλήθεια...Έχουν γέλιο"
-"Έιναι μαλάκες, επιδειξίες. Και γω είμαι παράξενη. Άσεμε. "
Τις καλησπέρες μου, Άρτεμις
Τα ηρεμιστικά μας,
να προσπερνάμε μια ζωή δίχως να την αγγίζουμε,
να συναντάμε ανθρώπους χωρίς να σμίγουμε τα βλέμματα μας,
να μιλάμε δίχως να αγγιζόμαστε.
Και τέλος να νανουρίζουμε τις μοναξιές μας και τις αλήθειες μας,
περπατώντας στις μύτες,
μην τυχόν μας ακούσει κανείς και σκιαχτεί με την "ανωμαλία" της αυθεντικότητας μας...
Και μη χειρότερα!
Το καταλαβαίνω ρε συ... Περνάω ακριβώς την ίδια φάση... Κι αναρωτιέμαι τελικά τι είναι χειρότερο... Η μοναξιά που είναι αληθινή ή η συμβιβασμένη παρέα...
Δεν είναι κι εύκολο σε μια ξένη πόλη να μένεις μονάχη... Μα κι η μοναξιά ανάμεσα "τους" πικραίνει...
Τόσο δύσκολο πια να βρούμε ανάλογους ανθρώπους ?
(Άρτεμις)
Δημοσίευση σχολίου