'Οπως πάντα..

Μη με φοβάσαι, αγάπη μου..

Δε θα σε φέρω σε δύσκολη θέση. Δεν είσαι άλλωστε για τέτοια. Θα περάσουμε ήρεμα τη βραδιά μας... Θα κάτσουμε, θα μιλήσουμε, θα ακούσουμε Tom Waits , θα με κεράσεις και ένα δεύτερο Busmills, θα σε φιλήσω γλυκά και θα
κλείσω τη πόρτα πίσω μου.. Έτσι είναι.

Θα κάτσω να τα σκεφτώ όλα μόνη μου, κάνοντας βόλτα στη πόλη τα ξημερώματα. Ανάμεσα σε μεθυσμένες παρέες, ζευγαράκια που ξεχάστηκαν στη δίνη του έρωτά τους και κανα-δυο πιτσιρικια που έμειναν για πρώτη φορά αργά έξω.. Δεν είναι άσχημα. Η κάθε παρέα σαν ένα καρτ-ποσταλ!!
Ασπρόμαυρο. Ρετρό!
Ναι, είμαι ρομαντική! Το ξέρω.. Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ ξέρεις.