Δώσε πόνο..

Πικου ξεπίκου εδώ είναι όλα. Καλημέρα σας και καλή σας τύχη.
Ο καθένας μας με τα θέματά του και τις ιστορίες του. Μπλέκουμε τις ζωές μας και προσπαθούμε μονίμως να βρούμε κάτι που δεν ξέρουμε τι είναι. Κάτι άλλο, κάτι διαφορετικό, κάτι που δεν ξέρουμε τι είναι.
Πολλές φορές λειτουργούμε ανώριμα με στόχο την ακατάσχετη διασκέδαση και στο τέλος καταλήγουμε να καταριόμαστε αυτές μας τις πράξεις. Όχι επειδή δεν περάσαμε καλά, αλλά επειδή στο τέλος, έτσι όπως πήραν τροπή τα πράγματα, συνειδητοποιούμε πως τα χουμε κάνει σαλάτα.
Σαλάτα μεταξύ μας, σαλάτα με τα συναισθήματά μας, σαλάτα με την πάρτη μας, σαλάτα γενικώς.

Και τώρα κάπου μεταξύ σαλάτας και προσωπικής αναζήτησης, εμφανίζεται μία μικρή λάμψη στη καθημερινότητα σου. Ένας άνθρωπος που τον ξέρεις, σε ξέρει, ίσως όχι πολύ προσωπικά αλλά σίγουρα είναι κάτι παραπάνω από κοινός γνωστός..

Εκείνο το συναίσθημα που νιώθεις πως κάτι όμορφο μπορεί να γίνει…

Και εκεί είναι που μπαίνουν τα θέματά μας….η προϊστορία μας, οι καταστάσεις που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο μας στιγμάτισαν και πρακτικά σε έκαναν αυτό που είσαι.
Και στα καπάκια έρχεται να προστεθεί και η κατάσταση-σαλάτα που λέγαμε. Και τι κάνεις εκεί καλέ μου φίλε? Πως λείτουργεις??

«Δώσε πόνο αδελφέ» και έτσι?? Συνεχίζουμε στη μιζέρια και στη γκρίνια?
Γινόμαστε ρομαντικοί και λέμε «βουρ και μέσα σ’ όλα»?? Ή κυνικοί και υποστηρίζουμε την ματαιότητα της κατάστασης και γενικότερα της ζωής μας?

Τι σκατά κάνουμε? Παίζουμε το κομμάτι μας, ανεξάρτητα με το τι νιώθει ο άλλος, ή λειτουργούμε σύμφωνα με το τι κάνει ο άλλος??

Δράση-Αντίδραση. Η βασική αρχή της φυσικής.
Και μέσα σ’ όλον αυτόν τον χαμό, μπαίνουν και οι γνώμες των φίλων σου, οι συζητήσεις συζητήσεων, το μυαλό σου με τις κατεστραμμένες (ορισμένες φορές) ιδέες και γίνονται όλα ακόμη πιο σαλάτα τα πράγματα, τη στιγμή που εσύ το μόνο που θέλεις είναι να τα κάνεις όλα απλά.

Που στο κάτω κάτω τα πράγματα απλά είναι. Ειλικρινά, και σου λέω την αλήθεια, τα πράγματα είναι απλά. Το θέμα είναι πόσο μπερδεμένη είναι η οπτική μας γωνία και κατά πόσο μπορούμε να δούμε την κατάστασή μας from the outside. Και κατά πόσο αφήνουμε να μας επηρεάσουν διάφορες καταστάσεις, οι διάφορες γνώμες, τα διάφορα κλισέ της κοινωνίας που μεγαλώσαμε κλπ κλπ… Η λίστα είναι ατελείωτη και το ξέρεις καλά.

Εδώ κάπου, καλέ μου φίλε, θα σ’ αφήσω. Με κούρασαν οι σκέψεις μου και είμαι σίγουρη πως κούρασαν και σένα λιγουλάκι…

Τελειώνοντας θα σου πω μόνο «Δώσε πόνο αδελφέ», στα αστεία αυτή τη φορά. Γιατί αν δεν βάλουμε χιούμορ στις πιο περίεργες, τραγικές και δύσκολες καταστάσεις μας, τότε καλέ μου φίλε, τελείωσε το παιχνίδι…

Τα φιλιά μου μέχρι την επόμενη φορα!