Εδώ και μήνες προσπαθώ να μουδιάσω το μυαλό μου, βρίσκοντας διάφορους τρόπους. Και τα κατάφερνα μια χαρά. Ήμουν καλά. Πλασματικά τουλάχιστον. Αλλά είναι κάτι γαμημένα βράδια σαν κι αυτό, που ο Tom Waits και Billie Holiday σε κάνουν να βάζεις κι άλλο Bushmills στο ποτήρι σου. Πιο πολύ απ’ αυτό που μπορείς να αντέξεις. Πολύ πιο πολύ. Και το μούδιασμα που είχες δημιουργήσει στο μυαλό σου, σιγά σιγά φεύγει, και όλα αυτά που ήθελες να αποφύγεις είναι όλα έδω. Μπροστά σου...
Ανάβω τσιγάρο «Δε γαμίεστε λέω εγώ?», αλλάζω σελίδα, συνεχίζω να διαβάζω για μεγάλες αγάπες, και υπερβολικές θυσίες...
Οι σκέψεις μου ακόμη όλες εδώ. Να μου φωνάζουν.. Έρχονται πιο κοντά, και πλέον δεν μπορώ να τις αγνοήσω.
Ανάβω κι άλλο τσιγάρο. Πίνω μια γουλιά δηλητήριο και τις κοιτάω.
Δύσκολη βραδία απόψε...
2 σχόλια:
δύσκολες βραδιές τώρα τελευταία.Εγώ το 'χω ρίξει στο ρούμι και στο τζιν.και τα τσιγάρα που κάνω έχουν διπλασιαστεί.τουλάχιστον.
Κουράγιο φίλη... Κουράγιο!
Καλώς ήρθες στα λημέρια μου πάλι...
Τ.*
Δημοσίευση σχολίου