Tattoo...

Σε αγαπω.
Είναι κάτι που δεν διαπραγματευόμαι και δεν αναρωτιέμαι.
Το ξέρω.
Σε αγαπάω
Και θα σε αγαπάω μέχρι
να χάσω τα λογικα μου.

Αλλα φεύγω.
Έτσι πρέπει...
Δυσκολευομαι να σε αφήσω πίσω, αλλα ξέρω πως το μόνο που κάνουμε ο ένας στον άλλον είναι κακό.

Στο χω πει άλλωστε...ποτε δεν θα είμαστε εμείς οι δυο μαζι.. Είμαστε το ίδιο πράγμα.. Τα ομώνυμα δεν τα καταφέρνουν με τη συχνή τριβη.

Σε αγαπάω.
Όπως σε έχουν αγαπήσει ελάχιστες. Αλλα ποτε δεν το είδες καθαρά.

Φεύγω.
Λυπάμαι, αλλα πρεπει (λάθος ΘΕΛΩ) να προχωρήσω..

Μου είναι δύσκολο στο πα, ε;

Ποτε δεν κατάφερα να σε αφησω αληθινά... Φταίει που κάναμε τη τελεια, τελιτσα... Μπόρεσα να σε κρυψω όμως πολυ καλα...

Θα το κάνω καλύτερα αυτη τη φορά...


Απλά να, είναι πως δεν ξέρω ποτε θα σε ξαναδώ... Και εγω φεύγω.... Αληθινά.